Yazamadıklarım: Büyümek

Nedensizlerin arasında aranma sayısının düşüşe geçtiği ve cevapsız kayıtlarda yüzü unutulmaya durmuş gibiyim..Nereden başlasam da cümlenin sonunu toparlıyayıp bu iştende sıyrıla bilirim diye düşünerek,gece yarısını geçip soluna kıvrılmadan bahaneler üretmek için kapılardayım..Yazdıklarımın manasızlığında bir bakmışssın kocaman bir boşluk ama ben yine kurtulumadım ki...Nasıl bir şarkı söylemeliyim bu dilimin uyuşukluğunu geçirebilmek için...Aslında birazda düşünmeden  terbiyesizliğimden dilimi ısırdım bu uyuşukluk ondan...Bir gün diyorum hani içimde yaşatmak istediklerimi kapılarda karşılayayım.Çocukluğum geri gelsin hafızam silinsin ve aynada sadece gülümseyerek uyanayım..Nenemin bizi büyüttüğü o kireç evde uyanayım kahvaltım üşüyerek bir demli çay kıvamında ısınsın...Ama buda olmaz ki çünkü artık nenemin ellerindeki çizgiler iyice belirginleşti onları gördükce hatırı sayılır hatıralarım beyninimi yeniden yokluyor....Biraz yürümek isteyip yollara koyulduğumda nerden geldiğini bilmediğim rüzgar saçlarımı uçuştururken nedensiz bir duman isteği ciğerlerimi yokluyor..Umursamazlığını bir kenara bırakmadan o zaten içime doluyor...Ben ne yapmalıydım acaba da bu umarsızlıktan kurtulmalıydım? Çok yazım yanlışlarında adım geçti ve belkide  çınlama tek kulağımda bir ömür boyu sürüyor bu yüzden..Adı konulmamış sokakların tabelalarına bakarken buluyurum bazen geceleri..Üzerinde sadece birkaç rakam oluyor..Ama yönü sabitlenmiş ben ne kadar çevirmek istesemde hep kendi tarafını gösteriyor...Yani ne kadar denediysem olmadı..Dermanı kendimde aradım ve hiç bir zaman bir çıkış yolu bulamadım...Tutuldum kaldım belkide ama kimseninde bilmesini istemedim...Sabahları uyandığımda yalan söylememeye cesaretsizce uyandım ve başaramadım..Sözlerimi verirken kendime hep karşımdakine biraz daha yalan söyledim ve aynaya bakabilecekken her seferinde biraz daha çatlattım kenarından..Yani kısaca bugünde uyanmak için doldurdum ciğerlerimi ve iyi bir gece dileyebilecek kadar cesaretli olamadım...Tellere takılmış uçurtmanın sadece kuyruğu kadar özgür oldum...Rüzgarımsa hep savurdu umarsızca...İşte bugünde biraz daha büyüdüm ve sadece öylece bakakaldım.....


TAYFUN