basıkığımın altındayım..bir sürüngen gibi taşımın altında sıkışmışım hareketlerim engelliyor bedenimi..nefes almam dahada zorlaşıyor her dakika..bir umut bekliorum ama çığlıklarım taşımdan sekip kulaklarımda yankılanıyor sadece..dahada eziliyorum taşımda..kurtulmam artık imkansız..imkansızlığımı yaratan benime bir taş ben basıyorum aslında..güneş alnında ateşe verilen otlar gibi çıtırtılarım, derimi soyarcasına beni ben yapanlardan koparıyor derin derin acımasızca...yaşlarım süzülürken yanaklarımdan kimsem yok etrafımda..ölümün korkusu sarmıyor,yanımdan bile geçmiyor...yanlızca özlediğm benliğime çığlıklar atmak istiyorum ama artık takatim kalmadı..üzerimdeki ağırlık bana fazla..soluğum keslmek üzere gözlerim yine ağırlaştı yaşlarım kurumaya yüz tuttu yanlızlığında...dayanamıyorum ve ben artık adım adım bitiyorum kapatıyorum gözlerimi.....
tayfun
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder