dört duvara sıkışmış bir haldeyim..sıfırın altında eksilerde..kafa öyle binbeşyüz iyi falan değil suratsızım..sağımda aynam yüzüme bakıorum mum ışığı altında..derinlere iniyorum çocuğumu aramaya..kapıları tak tak değil güm güm çalıyorum..hiç bir komşum çıkmıyor dışarı kimse cevap vermiyor..gören duyan diyorum yokmu yakınlarda.ama herkez üç maymunun ikincisi ve üçüncüsünü oynuyor bana..duymuyor beni konuşmuyor benimle...aynamda yüzüme daha yakına bakıyorum mum ışığını yaklaştırdım yüzeme sıcaklığı yakıyor suratımı alev topuna dönermiyim şimdi?...yok yok o cesaret yok bende çekil ışık yüzümden..karanlık daha yakın görebilme saatlerimde..derin bir nefesle üff söndün şimdi ciğerlerimde patlayan nikotin solugumda...karanlıktayım içinde biryerlerde gözlerimin..derin derin bakıyorum aynama görebildiğim tek şey suretin..dahada dahada dahada derine inmek istiyorum...derince kokluyorumm çekiyorum en dibine kadar çiğerlerime bırakmak istemiyorum.. orda kal çıkma biryere hücrelerimi seninle ısıtıyorum,seninle hayat veriyorum.. gözlerim sana yakılan bir dua edasında kapanıyor ve açıyorum tekrardan karşımda aynam ve bana bakan suretin beni ben yapan...ve işte bu zaman sırıtabiliyorum ben hayatımı sadece seninle yaşıyorum...çocuğumsa sadece sen bakarken yaşıyor nefes alıyor hayata dair....
tayfun yılmaz
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder