gidişin..

bilinmezliğin ardına gizlenip gitmek...bir neden bile belirtmeden elle tututlur..ardında bırakılan birşey mi varki dönüp bakmak umursamazlığını saçarak..peki neden nedenler yok??açıklaması vardı oysa hayatımızda saçma sapan olan herşeyin..bardağın eldn kayıp gitmesi gibi seni yitirmek.aniden ve habersizce...sıcaklığına sığınarak büyüttüm ben içimdeki çocuğumu.senden namelerle uyuttum hergece usanmadan sana dair şarkılarımı söyleyerek..hep düştüm ömrümün tozlu topraklı yollarında dizlerim hep ağrıdı benim,ama sana koştum yine ben durmadan,duraksamadan..soluğum yanında kesildi,tomurcuklarım yanında aktı gözlerimden kimi zaman sevinçten kimi zaman gidecek olmadan..sensiz bir sensizliği kaldırcak durumda değildim..içimde hep bir yer eksik ağlamaklı şimdi sen gittin ardına bile bakmadan..ben aynıyolda durdum her zman döneciğini umarak..her defasında ciğerime bir şeyler hapis ettim,söndürdüm..vaatlerim peşin sıra kovaladı her geçen gün akrep,yelkovan misali..aynı yollarda yürüdük belki ama yollarımız kesişir diye umdum ben..ben yine düştüm kalkacak derman kalmadı bu sefer dizlerimde..bir son defa istedim son defa..şarkılarınla uyumak,yeniden merhaba diyebilmek için gene ufakta olsa bir son defa istedim...çıkıp gittin artık ne söylesem boş ne yazsam boş..hep seni özledim..saçma sapan düşüncelerin arkasında hep seni bekledim..ben hiç bir zaman gidemedim aynı yerde durdum.bakışlarım bile kaçamadı gittiğin o yolda.ama sen yine gittin ve gidiyorsun...sözlerimi tükettim bitirdim kendimi..kendime bile yetemez oldum..bana tek kalan yaşamak oldu ne oldugunu bilmeden yaşamanın,her gece resimlerine bakarak ve içimin yangınlarını söndürebilme hayaliyle ağlamak...

TAYFUN