kapanış....

ne diyebilirim ki, sana bu gece..tükendiklerimden bahsetsem anlayabilir misin beni?..yine gidiyor desem,yine başlayanı yitirip mahvettim desem ellerimle herşeyi.inanır mısın bana??bakmak ama bak-amamak sana dair..ciğerlerim yine doluyor derin derin..fanustaki balık bir o yana bir bu yana..süresizi kısıtlamak kadar aptal beynim..kemiriyor yine içindekileri..daha daha soramamak kendime..ve dilimin ucundaki kesikle adımı zikir ederek duvarlara ve kendine..lanet etmek her seferinde seyir-i sefer ederken aynada paramparça olan gözlere bakmak desem anlayabilir misin beni??..ben anlamıyorum artık yapabildiklerimi yapamadıklarımı..hergeceyi kovalarken sabaha konuşamıyorum kendimle..elim uzanıyor yine tutamıyorum..çarşafına sarılmış tütünümü basıyorum kesiklerime acılarım dinmiyor..çığlıklarım sessizce ilerliyor damarlarımdan dışarı..ben kimim?? nerdeyimm ne yapıyorum??soluk almak nedir?siz insanlar yaşayabiliyor musunuz duvarınızı ördüğünüz dakikalarda,gecelerde...ben nefesimi tutuyorum..patlarcasına dakilar aylar ve yıllar boyu tutuyorum..saklıyorum birikiyorum..siz insanlar bir defa iniyorsunuz kör kuyunuza ve sallanan ellere gülümsüyorsunuz..ama ben her gece aynada söndürüyorum ışığımı gözlerimde..ve kuyusuna iniyorum hayatımın en dip derinlerine...kusura bakama bu gecede zamanını doldurduk sözlerinin derin bir nefes ve kapanış derin kuyuya...........

TAYFUN