demeksiz....

beni bilmek değimine takılmamla birlikte,arkadaşımın bir tavsiyesi ile birlikte bir (b)iranın kenarında buldum cümlelerimi...ne istersin demek kadar takadi olmayan bir barmen edasında dilimin ucundaki son cümleyi söyleyi verdim.. barmen vereceği içkiden hiç bir yudum almamıştı oysaki....peki bana  vermeye calıştığı keder giderici durumdan ne kadar yoksundu???sıralı cümlelerim sıralarken kendini peşin sıra bir kadeh daha ver demekten kendini alıkoyamıyordu ki...peki ama ben nerde kaybetmeye başlamıstım??yada nerde yanlış yapmıştım ki bunca seneden sonra bir anda karşıma çıkıyordu...beynimi kemiren bir 250 liliği geçmeyen bir motor edasında,sahil boyu uzanan bir motorcu gibiyim bir sonra kini  beklemeyen...ama benimde özlediklerim vardı oysaki...fakat anlatamadım belki bitmeye yakın saatlerimde....kafam hafifin dumanı sararken beynime bir tane daha açtım ucsuz bucaksız sabahlara..hadi gelde dindir bu durumu demek kadar özgününden yoksundu oysaki....arkadaşlarım benden utanır durumda kaldırıp kollarıma girerken ben yine söyleyemediklerimle mutluyum...bir barmensiz evin başına dikilmiş bir tefodan sadece bira istiyorum...işte dmek istediklerim hepsi bu...bir içkisiz birde  bensiz bir ben var öteri ama sensiz anlaşılmayan..........


TAYFUN